Transitievergoeding berekenen 2026

Voorbeelden

De formule sinds 2020 (Wet arbeidsmarkt in balans)

Transitievergoeding = (bruto maandsalaris ÷ 3) × dienstjaren, waarbij een deel van een jaar naar rato meetelt: bij 5 jaar en 4 maanden dus 5,33 × ⅓ maandsalaris. De vroegere verhoging na 10 dienstjaren en voor 50-plussers is vervallen. Kleine werkgevers kunnen bij ontslag wegens bedrijfsbeëindiging of langdurige ziekte compensatie van UWV krijgen.

Welk maandsalaris telt

Het bruto maandsalaris voor de transitievergoeding is breder dan het kale loon. Het omvat het vaste bruto maandloon, het vakantiegeld (een twaalfde van 8 % van het jaarloon), een vaste eindejaarsuitkering of dertiende maand, vaste ploegen- en overwerktoeslagen, en het gemiddelde van variabele beloningen zoals bonussen, winstuitkeringen en provisies over de laatste drie jaar. Werkgeversbijdragen voor pensioen, een leaseauto en onkostenvergoedingen tellen niet mee. Bij een oproepcontract geldt het gemiddelde loon over de laatste twaalf maanden. Wie de vergoeding zelf narekent, komt met alleen het maandloon vaak 10 tot 15 % te laag uit.

Wanneer geen of een lagere vergoeding

Wat u met de vergoeding mag doen

De naam suggereert een bestemming, maar die bestaat niet: de transitievergoeding is vrij besteedbaar en hoeft niet aan scholing of outplacement te worden uitgegeven. Wel mag de werkgever bepaalde kosten in mindering brengen, mits u daar vooraf schriftelijk mee hebt ingestemd. Het gaat om transitiekosten die de overgang naar ander werk bevorderen, zoals een omscholingstraject of outplacementbegeleiding, en om inzetbaarheidskosten die tijdens het dienstverband zijn gemaakt voor een opleiding buiten de eigen functie. Kosten voor scholing die nodig was voor de eigen functie mogen nooit worden afgetrokken.

Transitievergoeding en WW naast elkaar

De transitievergoeding en de WW-uitkering staan juridisch los van elkaar: het UWV verrekent de vergoeding niet met de uitkering, en ontvangst van een vergoeding stelt het recht op WW ook niet uit. Wat de WW wél kan uitstellen is de fictieve opzegtermijn. Eindigt het dienstverband met wederzijds goedvinden zonder dat de opzegtermijn in acht is genomen, dan begint de WW pas op het moment waarop de arbeidsovereenkomst bij een reguliere opzegging zou zijn geëindigd. Die periode overbrugt u uit eigen middelen — in de praktijk uit de vergoeding. Reken dat bedrag daarom eerst opzij voordat u de rest van de vergoeding bestemt.

Voor een werkgever met minder dan 25 werknemers bestond tot 2020 een aparte overbruggingsregeling bij een slechte financiële situatie; die is vervallen. Wat bleef, is de compensatieregeling bij langdurige arbeidsongeschiktheid: de werkgever die na twee jaar ziekte de arbeidsovereenkomst beëindigt en de transitievergoeding betaalt, kan die bij het UWV terugvragen. Voor de werknemer verandert dat niets aan het bedrag, maar het verklaart waarom een werkgever in zo'n geval zelden over de hoogte onderhandelt.

Hoe het dienstverband is geëindigd, bepaalt het recht

De transitievergoeding is niet aan een minimale duur van het dienstverband gebonden — sinds 2020 bestaat het recht vanaf de eerste werkdag — maar wél aan de wijze waarop het eindigt. Dat onderscheid levert in de praktijk de meeste misverstanden op:

• Opzegging door de werkgever, ontbinding door de kantonrechter of het niet verlengen van een tijdelijk contract geven recht op de vergoeding, ook bij een contract van enkele maanden.
• Een vaststellingsovereenkomst geeft geen wettelijk recht: de vergoeding is dan onderhandelbaar. In de praktijk wordt de wettelijke vergoeding als ondergrens gehanteerd, en vaak wordt meer betaald omdat de werkgever de procedure bij UWV of kantonrechter vermijdt. Let op de formulering van de reden: alleen bij een neutrale grond blijft het recht op WW in stand.
• Ontslag op staande voet wegens ernstig verwijtbaar handelen sluit de vergoeding uit, tenzij de rechter dat onredelijk vindt.
• Opzegging door de werknemer zelf geeft geen recht, behalve wanneer de werkgever ernstig verwijtbaar heeft gehandeld; dan kan de rechter zelfs een aanvullende billijke vergoeding toekennen.

De vervaltermijn is kort en hard: drie maanden na het einde van het dienstverband moet een verzoek bij de kantonrechter zijn ingediend, anders vervalt het recht definitief. Dat is geen verjaring die gestuit kan worden — de termijn loopt door tijdens onderhandelingen.

Uitbetaling en belasting

De werkgever betaalt de vergoeding uiterlijk een maand na het einde van het dienstverband; bij te late betaling is wettelijke rente verschuldigd, en de werknemer heeft drie maanden om een verzoek bij de kantonrechter in te dienen als de vergoeding uitblijft. De vergoeding is loon uit vroegere dienstbetrekking en wordt belast in het jaar van uitbetaling tegen het bijzondere tarief, met een eventuele bijbetaling of teruggave bij de aangifte. Sinds de afschaffing van de middelingsregeling in 2023 kan een hoge vergoeding niet meer over drie jaar worden uitgesmeerd. Alternatieven om de belastingdruk te beperken zijn een storting in een lijfrente of het benutten van de jaarruimte voor pensioen, binnen de fiscale grenzen. De WW wordt niet verrekend met de vergoeding; de gids Ontslag en WW-rechten beschrijft de samenhang met de opzegtermijn.